De brug van Arta is een iconische stenen boogbrug die de rivier de Arachthos overspant in de stad Arta, gelegen in de ruige regio Epirus in het noordwesten van Griekenland. Met een lengte van ongeveer 142 tot 145 meter en een breedte van 3,75 meter wordt de brug geroemd als een technisch hoogstandje en is het wellicht de beroemdste stenen brug van Griekenland, diep verweven met de folklore, literatuur en spreekwoorden van het land.
Hoewel de enorme onderwaterpijlers van de brug wijzen op oude fundamenten die teruggaan tot de Hellenistische periode (mogelijk gebouwd onder koning Pyrrhus I van Epirus in de 3e eeuw v.Chr.), heeft de brug door de eeuwen heen talloze verbouwingen ondergaan. De brug kreeg zijn opvallende huidige architectonische vorm tijdens opeenvolgende herbouwprojecten in de Ottomaanse tijd tussen 1602 en 1615.
De constructie bestaat uit vier grote, asymmetrische halfronde bogen, aangevuld met kleinere ontlastingsgewelven die ontworpen zijn om zware vloedgolven veilig door te laten. De constructie getuigt van de ongelooflijke vaardigheid van de rondtrekkende steenhouwers uit Epirus (bekend als Koudaraioi), die een veerkrachtige organische mortel van kalk, gemalen tegels, puimsteen en aarde gebruikten om aardbevingen op te vangen en de onvoorspelbare vloedgolven van de Arachthos-rivier te weerstaan.
De brug is internationaal bekend dankzij de aangrijpende volksballade De Brug van Arta. Volgens de fabel werkten 45 meestermetselaars en 60 leerlingen aan de bouw van de brug, maar alles wat ze overdag oprichtten, stortte ʼs nachts op mysterieuze wijze in. Een sprekende vogel onthulde uiteindelijk dat de constructie alleen zou blijven staan als de hoofdbouwer zijn mooie jonge vrouw zou opofferen door haar levend in de fundering in te metselen. Deze aangrijpende legende gaf aanleiding tot bekende Griekse spreekwoorden over eindeloze vertragingen of taken die steeds weer onvoltooid blijven.
Foto’s: Shutterstock